بهداشت محیط

تعریف:
علمی است که به مطالعه تأثیر عوامل محیطی (آب، خاک، هوا، صوت، تشعشعات و پسماند) بر سلامت انسان و اکوسیستم می پردازد. هدف اصلی آن، پیشگیری از بیماریها و ارتقای کیفیت زندگی از طریق کنترل آلاینده ها و بهسازی محیط است.

محیط فیزیکی:

آب: منبع حیات و نیاز اساسی برای سلامت انسان.

خاک: بستر تولید مواد غذایی و جذب آلاینده ها.

هوا: حامل اکسیژن و گازهای ضروری برای تنفس.

صوت: عامل تأثیرگذار بر سلامت روانی و جسمی.

تشعشعات: شامل اشعه های یونساز و غیریونساز (مانند( UV.

روشهای بهسازی محیط:

استفاده از فناوری های نوین برای تصفیه آب و هوا.

مدیریت پسماندها به روشهای بهداشتی.

کنترل آلودگی صوتی و تشعشعات مضر.

۲. آب و مسائل مرتبط

ترکیبات شیمیایی آب آشامیدنی:

کاتیونها: کلسیم (Ca²⁺)، منیزیم (Mg²⁺).

آنیونها: کربنات (CO₃²⁻)، سولفات (SO₄²⁻)، نیترات (NO₃⁻).

فلزات سنگین: آهن (Fe)، سرب (Pb) (در صورت آلودگی).

شاخصهای کیفی آب:

بیولوژیکی:

کلیفرمها: باکتریهای شاخص آلودگی مدفوعی.

حداکثر مجاز: ۳ عدد در ۱۰۰ میلیلیتر.

نشانگر آلودگی جدی. E-coli:

وجود حتی یک عدد در ۱۰۰ میلیلیتر ← آب غیرقابل شرب.


شیمیایی:

فلوئور:

افزایش پوسیدگی دندانها: (۱ mg/l). کمبود

( فلوئورزیس (لکه های قهوه ای روی دندان و سفتی استخوانها (>۱.۵-۲ mg/l). زیادبود

سختی آب:

سختی موقت: ناشی از کربنات کلسیم/منیزیم ← با جوشاندن به صورت رسوب (کربنات) حذف می شود.

سختی دائم: ناشی از سولفات ها ← با جوشاندن حذف نمی شود.

تأثیر بر سلامت: آب سخت بی خطر است و حتی ممکن است خطر بیماریهای قلبی عروقی را کاهش دهد.



فرآیند تصفیه آب:
۱. پیش تصفیه:

حذف ذرات درشت با آشغالگیر و ته نشینی اولیه.
۲. لخته سازی (Coagulation):

افزودن مواد شیمیایی مانند آلوم (سولفات آلومینیوم) برای تجمع ذرات ریز.
۳. ته نشینی (Sedimentation):

جداسازی لخته های تشکیل شده در مخازن ته نشینی.
۴. فیلتراسیون:

عبور آب از لایه های شن، ذغال فعال یا ممبران ها برای حذف ذرات باقیمانده.
۵. ضدعفونی (Disinfection):

کلرزنی: رایجترین روش.

کلر باقیمانده: ≈۰.۲-۰.۵ mg/l برای جلوگیری از آلودگی ثانویه.

باعث طعم نامطبوع و مسمومیت می شود: (۵ mg/lکلر اضافی. محدودیت

ازون: اکسیدکننده قویتر از کلر، اما هزینه بر و ناپایدار.

:UV استفاده از اشعه ماوراء بنفش برای نابودی میکروب ها.

منابع آلودگی آب:

خانگی: فاضلاب های حاوی پاتوژن ها (مانند وبا، حصبه) و مواد آلی.

صنعتی:

فلزات سنگین: سرب، جیوه، کادمیوم (ناشی از صنایع باتریسازی و معادن)

ترکیبات آلی سمی: حلال ها، PCBها (پلی کلرینه بی فنیل ها).

کشاورزی:

نیترات و فسفات: ناشی از کودهای شیمیایی ← رشد جلبک ها و کاهش اکسیژن آب.

آفت کش ها: مانند DDT ← تجمع در زنجیره غذایی.

فیزیکی:

گرمای صنعتی: خروجی نیروگاهها ← کاهش اکسیژن محلول در آب.

مواد رادیواکتیو: نشت از مراکز هسته ای.

۳. صوت و اثرات آن

ویژگیهای صوت:

فرکانس: تعداد نوسانات در ثانیه (هرتز)

شدت: اندازه گیری بر حسب دسیبل (dB).

استانداردهای ایمنی:

حد مجاز: ۸۵ dB برای ۸ ساعت کار روزانه.

عوارض مواجهه طولانی:

شنوایی: کاهش آستانه شنوایی، کری موقت یا دائمی.

فیزیولوژیک: افزایش فشار خون، تنگی عروق، اختلال خواب.

روانی: استرس، کاهش تمرکز، تحریک پذیری.

روشهای کنترل آلودگی صوتی:

محافظت فردی: استفاده از گوشگیر (ایرپلاگ) یا هدست ضدصدا.

کنترل مهندسی:

عایق بندی دیوارها و ماشین آلات.

نصب سایلنسر در اگزوز خودروها و دستگاه های صنعتی.

۴. مدیریت پسماند

انواع زباله:

خانگی:

فسادپذیر: پسماند غذایی (۶۰-۷۰٪ حجم زباله ها) ← عامل اصلی تولید گازهای متعفن (متان، سولفید هیدروژن).

غیرفسادپذیر: پلاستیک، شیشه، فلزات.

صنعتی:

خطرناک: باتریها، مواد شیمیایی سمی، ضایعات الکترونیکی.

غیرخطرناک: ضایعات کاغذی، چوبی.

بیمارستانی:

آلوده به پاتوژن ها (سرنگ، باند، اندام های قطع شده) ← نیاز به سوزاندن در دمای بالا.

روشهای دفع بهداشتی:
۱. دفن بهداشتی:

مکانیسم: ریختن زباله در گودال های پوشیده شده با لایه های ژئوممبران و خاک.

مزایا: جلوگیری از انتشار بو و حشرات.

معایب:

نشت شیرابه: آلودگی آبهای زیرزمینی به نیترات و فلزات سنگین.

اشغال زمین های وسیع.
۲. کمپوست:

فرآیند: تجزیه زباله های آلی توسط باکتریها در شرایط هوازی (نیاز به اکسیژن) یا بی هوازی.

مواد مناسب: پسماند غذایی، برگها، فضولات حیوانی.

محصول نهایی: کود غنی از نیتروژن و فسفر.
۳. بیوگاز:

فرآیند: تخمیر زباله های آلی در دستگاههای بیوراکتور ← تولید متان (CH₄).

کاربرد: تأمین انرژی برای پخت وپز یا تولید برق.
۴. سوزاندن بهداشتی:

۸۰۰-۱۰۰۰° C برای نابودی کامل پاتوژنها و ترکیبات سمی: دمای مورد نیاز

مناسب برای: زباله های بیمارستانی و شیمیایی.

معایب: تولید گازهای سمی (دیوکسین ها) در صورت عدم کنترل دما.

۵. آلاینده‌های هوا و کنترل آنها

مهمترین آلاینده ها:

ذرات معلق(PM): (مخفف Particulate Matter ذرات معلق) است و به ذراتی معلقی با اندازه‌ی 2.5 میکرومتر یا کم‌تر از آن اشاره دارد

PM₂.₅ (قطر۲.۵میکرون) نفوذ به عمق ریه و جریان خون ← تشدید آسم، بیماریهای قلبی.

میکرون): تحریک مجاری تنفسی ( قطر ۱۰ PM₁₀

گازها:

SO₂ (دی اکسید گوگرد): ناشی از سوختن زغالسنگ ← باران اسیدی و تخریب جنگلها.

NO₂ (دی اکسید نیتروژن): خروجی خودروها ← تحریک ریه و تشدید آسم.

CO(مونوکسید کربن): بی بو و کشنده ← اختلال در انتقال اکسیژن توسط هموگلوبین.

منابع آلودگی:

طبیعی:

آتشفشان ها (انتشار SO₂ و خاکستر).

گردوغبار بیابانی.

انسانی:

حمل ونقل: خودروهای دیزلی، موتورسیکلتها.

صنایع: نیروگاهها، کارخانههای سیمان و فولاد.

کشاورزی: سوزاندن بقایای گیاهی.

روشهای کنترل:

فیلترهای الکترواستاتیک: جذب ذرات معلق در صنایع.

مبدل های کاتالیزوری: کاهش انتشار NOx و CO از اگزوز خودروها.

سوخت های پاک: استفاده از گاز طبیعی (CNG) یا انرژی های تجدیدپذیر.